२०८२ फाल्गुन ८

सिन्धुपाल्चोक-२ को विकास यात्रा: समयको बहाव कि नेतृत्वको अठोट?

विकास एक निरन्तर प्रक्रिया हो, जुन समयको गतिसँगै अघि बढ्छ। तर, के समयको बहावले मात्रै एउटा भूगोलको कायापलट गर्न सक्छ? इतिहास साक्षी छ- समयको बहावमा मात्र छोडिएको विकासले न त गति लिन्छ, न त निश्चित परिणाम नै दिन्छ। विकासका लागि त एउटा स्पष्ट ‘भिजन’, त्यसलाई पछ्याउने ‘दृढ अठोट’ र परिणाम निकाल्न सक्ने ‘साहस’ चाहिन्छ। सिन्धुपाल्चोक क्षेत्र नम्बर २ को वर्तमान राजनीतिक र विकासको परिदृश्यलाई नियाल्दा यी तीनै कुराको सन्तुलन मिलेको एकजना व्यक्तित्वको चर्चा हुनु स्वाभाविक छ, र ती पात्र हुन युवराज दुलाल ‘शरद’।

विकास: समयको गति र नेतृत्वको मति
“विकास त समयअनुसार हुन्छ नै, तर विकास गर्ने दृढता नभएसम्म त्यो विकास समयसापेक्ष र जनमुखी हुन सक्दैन।” यो भनाइले युवराज दुलालको कार्यशैली र राजनीतिक दर्शनलाई पूर्णतः व्याख्या गर्छ। सामान्य अर्थमा बजेट विनियोजन हुनु र केही काम हुनुलाई विकास मान्ने प्रचलन छ। तर, दुलालको नजरमा विकास भनेको स्रोतको उपलब्धता मात्र होइन, बरु उपलब्ध स्रोतलाई जनताको जीवनस्तर र भविष्यसँग जोड्न सक्ने क्षमता हो।

बागमती प्रदेश सरकारमा भौतिक पूर्वाधार विकास मन्त्री र सामाजिक विकास मन्त्रीको रूपमा उहाँले निर्वाह गरेको भूमिकाले पुष्टि गरिसकेको छ कि उहाँ केवल गफमा होइन, ठोस परिणाममा विश्वास गर्नुहुन्छ। उहाँले आफ्नो बहालवाला प्रदेश सांसद पदबाट राजीनामा दिएर प्रतिनिधि सभाको चुनावी मैदानमा उत्रिनुलाई धैरैले उहाँको राजनीतिक साहस र क्षेत्रप्रतिको गहिरो अठोटका रूपमा हेरेका छन्।

योजनाकारदेखि कार्यान्वयनकर्तासम्म
युवराज दुलाल केवल एक कुशल वक्ता मात्र हुनुहुन्न, उहाँ एक सिद्धहस्त योजनाकार र कठोर कार्यान्वयनकर्ता पनि हुनुहुन्छ। बागमती प्रदेशको विकास मोडेललाई हेर्ने हो भने उहाँले भौतिक पूर्वाधार र सामाजिक विकासलाई सँगैसँगै लैजाने नीति लिनुभएको पाइन्छ।

भौतिक पूर्वाधार मन्त्री हुँदा:

सिन्धुपाल्चोकका दुर्गम गाउँहरूलाई जिल्ला सदरमुकाम र राजधानीसँग जोड्ने सडकहरूको स्तरोन्नति।

वर्षौँदेखि अलपत्र परेका पुल निर्माणका योजनाहरूलाई तीव्रता दिई सम्पन्न गराएको।

प्राविधिक र वैज्ञानिक तवरले गरिने दिगो पूर्वाधार विकासमा जोड।

सामाजिक विकास मन्त्री हुँदा:

शिक्षाको गुणस्तर सुधारका लागि विद्यालयहरूको भौतिक संरचना र शैक्षिक वातावरणमा व्यापक सुधार।

स्वास्थ्य सेवालाई नागरिकको घरदैलोमा पुर्‍याउने नीति र उपकरणहरूको व्यवस्था।

युवा तथा खेलकुदको क्षेत्रमा प्रदेशलाई देशकै नमुना बनाउने ठोस पहल।

प्रतिबद्धता-पत्र: समृद्धिको स्पष्ट मार्गचित्र
युवराज दुलालले यस पटकको निर्वाचनका लागि सार्वजनिक गर्नुभएको ‘उम्मेदवारको प्रतिबद्धता-पत्र २०८२’ ले सिन्धुपाल्चोकको आगामी ५ वर्षको मार्गचित्र कोरेको छ। उक्त प्रतिबद्धतामा समेटिएका केही रणनीतिक बुँदाहरू यस प्रकार छन्:

१२ महिना चल्ने सडक (All-Weather Roads): सिन्धुपाल्चोकको भूगोलमा बर्खायाममा सडक अवरुद्ध हुने समस्यालाई दिगो समाधान गर्ने उहाँको संकल्प छ। “सबै खाले मौसममा चल्ने सडक” (All 4 Weather) को अवधारणा अनुरूप प्रमुख व्यापारिक र ग्रामीण सडकहरूको स्तरोन्नति र पक्कीकरण उहाँको प्राथमिकतामा छ।

दिगो विकास र वातावरणीय सन्तुलन: विकासका नाममा हुने जथाभाबी उत्खननलाई रोक्दै वैज्ञानिक तवरले जलाधार संरक्षण, वनको सदुपयोग र विपद् न्यूनीकरणका लागि आधुनिक प्रविधिको प्रयोग गर्ने योजना उहाँले अघि सार्नुभएको छ।

कृषि र जलविद्युतको ‘हब’: सिन्धुपाल्चोकको पानी र खानीलाई स्थानीयको समृद्धिसँग जोड्न उहाँले जलविद्युत आयोजनाहरूमा स्थानीय शेयर सुनिश्चित गर्ने र कृषि उत्पादनलाई राजधानीको बजारसँग सिधा जोड्ने ‘भ्यालु चेन’ निर्माण गर्ने अठोट लिनुभएको छ।

सुशासन र भ्रष्टाचार नियन्त्रण: उहाँले आफ्नो प्रतिबद्धतामा ‘कानुनी एवं सुशासनको सवार’लाई विशेष जोड दिनुभएको छ। राज्यका संयन्त्रहरूलाई पारदर्शी बनाउने, भ्रष्टाचारको जरैदेखि अन्त्य गर्ने र संविधानप्रदत्त अधिकारहरूलाई आम नागरिकको घरदैलोसम्म पुर्‍याउन उहाँले नीतिगत सुधारको वकालत गर्नुभएको छ।

किन युवराज दुलाल नै?
नेतृत्व भनेको चुनौतीको बीचमा अवसर खोज्नु हो। विगतमा मन्त्री हुँदा उहाँले सुरु गरेका गौरवका आयोजनाहरू—चाहे ती रणनीतिक सडक हुन्, विद्यालयका आधुनिक भवन हुन् वा स्वास्थ्य क्षेत्रमा गरिएको व्यवस्थापन—ती सबैले उहाँको कार्यक्षमताको प्रमाण दिन्छन्। उहाँको विकास दृष्टिकोणमा केवल ढुङ्गा र माटोको भौतिक संरचना मात्र छैन, बरु शिक्षा, स्वास्थ्य र सामाजिक सुरक्षाको मानवीय पक्ष पनि उत्तिकै बलियो छ।

सिन्धुपाल्चोक-२ ले यस्तो नेतृत्व खोजिरहेको छ, जसले संघीय राजधानीसँगको सामीप्यतालाई जिल्लाको आर्थिक लाभमा बदल्न सकोस्। दुलालका लागि राजनीति पद प्राप्तिको माध्यम मात्र होइन, बरु विकासको अठोट पूरा गर्ने थलो हो।

निष्कर्ष र आह्वान (Call to Action)
विकास आफैँ हिँडेर आउँदैन, यसलाई नेतृत्वको अठोटले तानेर ल्याउनुपर्छ। विकास त समयसँगै बिस्तारै होला, तर सिन्धुपाल्चोकलाई “अहिले र छिटो” परिणाममुखी विकास चाहिएको छ। त्यो गति र मति प्रदान गर्न सक्ने व्यक्ति युवराज दुलाल नै हुन्।

सिन्धुपाल्चोक-२ को भविष्य अब केवल समयको बहावमा होइन, हाम्रो सही निर्णयमा निर्भर छ। समृद्धिको यो महाअभियानमा युवराज दुलाललाई साथ दिई आफ्नो क्षेत्रको विकासमा हिस्सेदार बनौँ। आगामी २१ फागुन २०८२ मा हुने निर्वाचनमा विवेकपूर्ण मतदान गरी एक परीक्षण भइसकेको र सफल नेतृत्वलाई विजयी बनाऔँ।

प्रतिक्रिया दिनुहोस्